| Canal du Midi -
vaarverslag - pagina 2 zondag en maandag
Vaarverslag Canal du Midi, van Carnon Plage (Montpellier) naar Homps (enkele reis): 140 km, 17 sluizen, 25 draaiuren. 4 personen aan boord + mascottehondje Ella (team Vakantieboot.nl)
De volgende ochtend legden we daar aan om nog wat vergeten mondvoorraad in te slaan.
Net op tijd want het was zondag en de buurtsuper ging om half een dicht.
Het was een lust voor het oog om te zien hoe snel Alle Hens Aan Dek Ryanne en Ferry met de trossen leerden omgaan
Wel makkelijk voor Greet die het niet zo op had met trossen, harde kanten en bewegend water.
Het was heet weer en wij wandelden anderhalve kilometer over de dijk en langs de weg die naar het strand en de zeejachthaven van Frontignan Plage voerden.
Een badplaats waarvan er vele liggen langs de kust van de Languedoc, meest lage nieuwbouw van weekendhuizen en –appartementen, restaurantjes en winkeltjes.
Het strand bestond uit zand en rotsen en wij hebben er heerlijk gezwommen in kristalhelder water.
Erg zout vond Ferry, nadat hij een onbedoelde slok had genomen.
Hondje Ella dook ook in zee om een stokje te halen die ze in een zelfgegraven gat op het strand begroef.
Ons badgoed droogde in een oogwenk aan onze lijven onder de brandende zon en we gingen lunchen op het terras van een typische bijna-aan-het-strand tent.
Gekookte Mosselen (Moules Marinières), heerlijk aangemaakte sla, een heleboel patat en veel mayonaise voor de dekbemanning.
Zelf trakteerde ik me op een karafje rosé streekwijn.
 Later in de middag voeren we via Sète het Etang de Thau op, 6 x 14 km.
Hier bevinden zich de grootste oesterbanken van Zuid-Frankrijk.
Het kan hier ongenadig waaien maar het was deze keer echt zondagsweer en Ferry en Greet namen het roer over.
De e-mail moest tenslotte worden afgehandeld, elke dag, net als op kantoor maar dan per laptop en gprs-mobieltje.
Terloops kwam ik een aardige site tegen over het Canal du Midi : kijk maar eens op: http://www.home.zonnet.nl/Mouringh.Marga/Midi2001/Midi1.htm Wij voeren tot aan de ingang van de haven van Marseillan (klik aan..) en dobberden daar even rond.
Omdat het daar te druk is besluiten we bij les Onglous, net ten zuiden van het vuurtorentje, te overnachten.
We betalen daar een klein havengeld en nemen water in.
We zijn nu in het Canal du Midi.....Paul Riquet begon in 1681 met dit levenswerk om de Middellandse Zee met de Atlantische Oceaan te verbinden. De volgende ochtend legden we na een korte tijd varen in het kanaal ter hoogte van Marseillan Plage aan.
Het was maar een half uurtje lopen naar het strand via een drukke weg en we moesten Ellaatje kort aan de lijn houden.
Het dorp is niet erg authentiek maar bestaat wel uit hoofdzakelijk laagbouw. De sfeer is er heel gezellig (wij kenden Marseillan Plage al van vorige vakanties)
Voor liefhebbers van mosselen en ander lekkers uit de zee zijn er betaalbare restaurantjes en je kunt je er ook voordelig in de nieuwe kleren steken.
Een oude bekende op dit gebied was Monsieur Philippe Rutovic, een krasse zeventiger al jaren 's zomers de kleding boutique "Gazoline"heeft op Chemin de l'Airette 51, vóór in het dorp.
Hij is nog een èchte kleermaker en 's winters is de winkel dicht want dan maakt men de nieuwe collectie voor het volgend seizoen in zijn eigen atelier. Greet slaagde goed bij hem met een prachtige bikini en Ryanne ging ook met een goed gevulde draagtas de winkel uit.
Het strand was redelijk rustig en we namen een heerlijke duik in de Middellandse Zee.
Terug aan boord voeren we naar Agde. Nu kwamen we de eerste sluizen tegen en de indrukwekkendste daarvan was de ronde sluis van Agde, die zich vlakbij een van onze bases bevindt. In Vias deden we boodschappen waarmee we een kilometer sjouwden; wat misten we een fiets met stevige bagagedrager!. In dit dorp zich een heel groot pretpark maar toen we voorbij voeren scheen alles in diepe rust.
Laat in de middag staken wij onze pennen in het gras van van les Poilhés. We koken aan boord en gaan na een gezellig avond rozig naar de kooi.
Die "kooien" sliepen overigens heerlijk. Wij hadden onze bedenkingen toen we tweepersoons matrassen zagen die aanmerkelijk dunner waren dan we thuis gewend waren maar we toch waren elke ochtend heerlijk pijn- en kramploos uitgerust. |
huren zonder vaarbewijs